Кога затвораш очи, патот пред тебе растворува и застанува само топлината на срцето во студениот мраз. Златниот свет од викендот се спојува со далечните ѕвезди — секој миг е мирен спомен на дома. Стабилниот топлински тон ги повлекува мислите кон покој, додека долгото загрлување на љубовта овозможува да се изгубиш во сон. Ова е звукот на патување без одредиште — каде што заспиш додека светот бди, а срцето повторно се враќа во љубов.