Siyobning sovuq qirg‘og‘ida kech quyoshning so‘nggi nuri suvga singib ketayotgandek, billur to‘lqinlar xotirani muloyimlik bilan yoritadi. Mayin qo‘ng‘iroq ohanglari shoshqaloq fikrlarni sekinlashtirib, tinglovchini o‘zi bilan hozirgi damga qaytaradi. Kechki ishdan keyin issiq ko‘k choy qo‘lda tin olayotganda, bu jaranglar tanish joylarga xos iliq xotirani uyg‘otib, dildagi sovuqlikni bosib qo‘yadi.