Чашмонатро пӯш ва бигзор садои ҷарангоси ғор мисли нафаси ороми Сирдарё дар зимистон туро ба даруни худ барад. Занги боди сабук фикрҳои парешонро мисли барги яхбаста як-як мерезад ва зеҳнро соф мекунад. Навои нозуки косаи садоӣ дар сина гармии нарм бедор мекунад ва вазниниҳои тӯфониро ба оромии нимрӯз табдил медиҳад. Ин фазо барои муроқибаи хомӯш, нафаскашии амиқ ё дам гирифтан пас аз роҳи серодам дар кӯчаҳои Хуҷанд офарида шудааст.