Zamknięcie oczu w tym momencie to jak siedzenie przy mroźnym oknie w krakowskim mieszkaniu, kiedy zachód słońca barwi szary świat na złoto. Ciepły blask zachodzącego słońca spowalnia bicie serca i rozprasza troski dnia na miękkie, płynne kształty. Delikatny szum wody niosący się pod zamarzniętym nabrzeżem pachnie ciszą i śniegiem, który nadejdzie zaraz po tym złotym momencie. To miejsce, gdzie umysł można oddać spokojnemu driftowi — idealne na drzemkę, która pachnie wieczornym ciepłem świeczki.