แสงทองยามบ่ายสาดผ่านช่องต้นไม้บนทางใบไม้ที่เย็นจาง ๆ ทำให้พื้นที่รอบตัวดูสงบและเปิดกว้าง การเดินที่แผ่นเบาของเสียงก้าวบนใบไม้ร่วมกับเสียงน้ำไหลใกล้ ๆ ดึงความคิดที่กระเจิงกลับมาที่จังหวะเดินและลมหายใจ อย่างไรก็ดี เสียงลมอ่อน ๆ ที่พัดผ่านยอดไม้ทำให้ความเย็นรู้สึกไม่โดดเด่น แต่เป็นสายบาง ๆ ของอากาศที่พาความเครียดของวันลงทิ้ง ก่อนจะยอมรับแสงทองนุ่ม ๆ เพื่อเริ่มสมาธิอย่างสงบ