Στο ηλιόλουστο αργό πρωινό, ο άνεμος περνά ήρεμα από τη στεφάνη των κυπαρισσιών και ανοίγει έναν χώρο ανάμεσα στον ήλιο και τη σκιά. Τα πουλιά που κουβαλά μαζί του χαρίζουν μια αίσθηση συνοδείας χωρίς να διακόπτουν τη συγκέντρωση. Το ελαφρύ τρίξιμο στο ξερό χόρτο κρατά τη σκέψη στο παρόν, λιώνοντας την ένταση μιας κουρασμένης ημέρας. Κλείνοντας τα μάτια, νιώθεις καθαριότητα, ισορροπία και την ήπια ενέργεια που χρειάζεται κάποιος για να ξεκινήσει ξανά μια δημιουργική δουλειά.