ปิดตามาสนิท แสงอ่อนๆ ของยามสนิมจะค่อยๆ นั่งทับเบ้าตา ระร้าวกับความเย็นแห่งหน้าหนาวที่พัดมาพร้อมกับเสียงน้ำไหลเชียวช้า หัวใจจะค่อยๆ เบาลงเหมือนเรือน้อยจอดนิ่งริมคลอง ไม่มีอะไรต้องรอ มีเพียงประกายของ Helios Harmony ที่ยังลอยอยู่บนผิวน้ำ เปิดรับให้คนที่เหนื่อยล้าได้หายใจลึกๆ แล้วปล่อยทุกอย่างให้จมหายไปกับกระแสน้ำ