ในความราวัลของคืนผะอิ่มเสียงของกระดูโซน่าลึกๆจากเครื่องดนตร์กลางคืนไหลอย่างช้าๆไปด้วยจังหวะของจิตใจที่ผ่อนคลายลงทีเดียวกับความดันอ่อนแอของคลื่นน้ำที่เสมือนกระแทกที่ชายหาดไม่มีคนเห็น.เสียงนี้เปราะบุรากาศแห่งความทรงจำที่ละเอียดอ่อนโยนทำให้ผู้ฟังอยู่ในสถานทางอารมณ์หนึ่ง —มีความสงบเต็มไปด้วยความหมายและความเข้าใจง่ายเหมือนฟังเสียงซึมซัมบือนของตัวเองในมหาสมุทรแห่งความคิด.